جوانی بر سرِ کوچه است؛ دریاب این جوانی را             1             که شهری باز کی بینَد غریبِ کاروانی را؟

خمیده پشت از آن گشتند پیران جهان دیده                2             که اندر خاک می جویند ایام جوانی را

ز نقد و نسیه عالم، همین عمر این سرمایه                 3             حقش بگذار در طاعت؛ بیاموزش معانی را

چو میدانی که باید رفت، از این، هشیار دل تر شو         4             نباید برد چون مستان به غفلت، زندگانی را

به هرزه میدهی بر باد عمر نازنین کز وی                    5               به حاصل می توان کردن حیات جاودانی را

به زر نخریده ای جان را، از آن، قدرش نمیدانی             6              که هندو، قدر نشناسد متاعع رایگانی را

اگر تو، شادمان باشی، چه معزولی رسد غم را؟         7               وگر خود را کشی در غم، چه نقصان، شادمانی را؟

جوان! گر دلی داری، نوای عاشقی برکش                 8               سماع ارغوانی را، شراب ارغوانی را