و باید گفت باز از عشق

و اما عشق ابدی

lidayaraha — Thu, 30 Apr 2009 06:57:18 GMT

lidayaraha — Wed, 29 Apr 2009 14:08:58 GMT

عشق ما از ازل تا ابد پیش نزد تو.......

lidayaraha — Wed, 29 Apr 2009 08:05:18 GMT

تقدیم به تک پر همیشه جاودان گل وجودم

همیشه عشق را همچو قبله گاهی میستایم........

دل وجون و قلبم روحم از آن یک فردی است در زندگی مشترکمان که همچو خون در رگ ریشه ما جریان دارد

مهربانا :

چه دعا بهتر از این بر معشوق ابدی خود :گریه ات از سر شوق ...

خنده ات از ته دل..........

نبود هیچگاه غروب روز غمگین

آری تنها عشق پاک و دلدادگی هست که میماند ............

همه وجودم قلب عاشق من است تقدیم تو باد

بدون شرح!!!!!!

lidayaraha — Fri, 24 Oct 2008 14:27:18 GMT

عشق تو اگه یادی نکرد از دله خستم

لحظه هام همه گریه شد چشمامو بستم

رو لبم تویه بی کسیام از تو باز خوندم

می گذری تویه خوابه چشمام عاشقت موندم

ضربات

lidayaraha — Sun, 12 Oct 2008 12:42:18 GMT

منسوخ شد مروت و معدوم شد وفا		زین هر دو مانده نام چو سیمرغ و کیمیا
شد راستی خیانت و شد زیرکی سفه		شد دوستی عداوت و شد مردمی جفا
گشته‌ست باژگونه همه رسمهای خلق		زین عالم نبهره و گردون بی‌وفا
هر عاقلی به زاویه‌ای مانده ممتحن		هر فاضلی به داهیه ای گشته مبتلا
آنکس که گوید از ره معنی کنون همی		اندر میان خلق ممیز چو من کجا
دیوانه را همی نشناسد ز هوشیار		بیگانه را همی بگزیند بر آشنا
با یکدگر کنند همی کبر هر گروه		آگاه نه کز آن نتوان یافت کبریا

lidayaraha — Tue, 16 Sep 2008 20:29:18 GMT

تمام شو

مرا به خود تمام کن

مرا هوس کن و ببر

مرا به عشق خانه زاد کن

دوباره حس عاشقی

دوباره لحظه ی درو

مرا به آسمان ببر

دوباره باز ماه شو

صدا کنم بخوان مرا

هوای گریه کن مرا

نثار کن نثار کن

جهان به پیش پای تو

جز ذره ای عبث نبود

قیام کن بیا ببار

قیام کن قیام کن...

لیدا

☀☀☀ جوانی!!!! ☀☀☀

lidayaraha — Fri, 12 Sep 2008 08:52:52 GMT

جوانی بر سرِ کوچه است؛ دریاب این جوانی را             1             که شهری باز کی بینَد غریبِ کاروانی را؟

خمیده پشت از آن گشتند پیران جهان دیده                2             که اندر خاک می جویند ایام جوانی را

ز نقد و نسیه عالم، همین عمر این سرمایه             3             حقش بگذار در طاعت؛ بیاموزش معانی را

چو میدانی که باید رفت، از این، هشیار دل تر شو       4             نباید برد چون مستان به غفلت، زندگانی را

به هرزه میدهی بر باد عمر نازنین کز وی                    5               به حاصل می توان کردن حیات جاودانی را

به زر نخریده ای جان را، از آن، قدرش نمیدانی         6              که هندو، قدر نشناسد متاعع رایگانی را

اگر تو، شادمان باشی، چه معزولی رسد غم را؟       7               وگر خود را کشی در غم، چه نقصان، شادمانی را؟

جوان! گر دلی داری، نوای عاشقی برکش             8               سماع ارغوانی را، شراب ارغوانی را

سپاس

lidayaraha — Fri, 05 Sep 2008 20:23:18 GMT

پرواز را به من آموختی و گذاردی تا بال بگشایم پروردگار مهربانم.

توفیقم دادی تا لب و دیده بر گناه ببندم تا نخورم و نیاشامم.

سپاس از ایهمه لطف بیکرانت سپاس از اینکه امید بخشیدی مرا به خوب بودن

ومهربان زیستن.

خداوندگار پر مهر من زبان از ستایش تو قاصر است و دل از محبت تو مملو.

پروردگارا دیدگانم را یاری بخش تا لطف هایت را بخوانم و دستانم را قوت ده تا

درخت مهر بنشانم.

خداوندا همگان را به شایسته ترین راهها رهنمون باش و مرا پیرو آنان قرار ده...

توفیق ده تا به عبادت بنده ات باشم

دعایم را بپذیر و مرا ببخش که به لطف تو امید بسته ام

ای مهربانترین مهربانان!

...

lidayaraha — Sat, 30 Aug 2008 20:25:27 GMT

و سردی دستانم را گرمایی باش تا رهروان سنگ دل بر بینواییم نخندند...

و قلب نا امیدم را پرتوی از امید باش تا کبوتران بر بالهایم رشک ورزند...

و آشیانم باش همان آشیانی که در زیر سایبانش تن آزده ام را مرهمی باشد...

و روشنایی چشمانم باش تا خورشید را خیره کنم...

و صدایم باش تا فریاد شوم...

و آهم باش تا خرمن غم را شعله ور سازم...

و لبخندی باش بر تاریکی مهتاب...

و اشکی بر سپیدی شب...

و بال بگشا در آسمان عدالت...

و پروازم ده تا اوج مرارت...

و گیسوانم را به دست مهر پرور نور بسپار تا نسیم خدا را بیابم...

و بدانم از عشق...

و بفهمم که روزن پروانه از کجاست...

و آموزگارم باش...

و من آن سر سپرده ی عاشق را ترنمی باش

از هوا از نور از رهایی غربت فریب سجن...

و دستان سرد و خواب آلودم را گرمایی باش...

lidayaraha — Sun, 24 Aug 2008 18:50:20 GMT

آی ای آوازه ی غمگین دورانها

ای سراب شبرو آرام صبرآلود

آه ای سرباز آرامیدنم دنیا

من غبار آلود و خسته میروم زینجا

تا بیاساید دلم زان محو رویاها

تا بروبم خاک را زینجا

ای طراوتهای پنهانی

طعم لبهای پریشانی

میروم تا شادی مطلق

میروم من مملو از حاشا

روزی اما بی لباس چرک این دوران

باز میگردم

تا بنوشم باز

من دل سرشار شادی را

روزی اما ...